Z cyklu „Szlakiem Architektury Drewnianej, podkarpackie”.
Kościół wybudowany w 1754 r. z fundacji Wacława Hieronima Sierakowskiego, biskupa przemyskiego, na miejscu kościoła wcześniejszego. W okresie reformacji starosta sanocki Zbigniew Sienieński, zamienił kościół w zbór helwecki a następnie ariański. Pozostawiono zachowaną, murowaną zakrystię z XVII w., wykorzystano zapewne także część budulca starej świątyni. Na kamiennym portalu prowadzącym od prezbiterium do zakrystii widnieje data 1647. Kościół został uszkodzony w trakcie działań wojennych w 1944 r., restaurowano go w 1950 r. i w latach 60. XX wieku.
Budynek na rzucie kwadratu, o konstrukcji zrębowej, z dachem krytym gontem. Prostokątna nawa łączy się z kruchtą, nad którą znajduje się wieża o konstrukcji słupkowej.
W ołtarzu głównym z 1771 r. obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem autorstwa Petrusa Raphaela Burnathowicza z Brzozowa z 1636 r.(przemalowany w okresie późniejszym). Ołtarze boczne pochodzą z cerkwi w Kamionce. Na uwagę zasługują także kamienna chrzcielnica z 1720 r., prospekt organowy z 1756 r. oraz ambona z 1759 r.
Obok kościoła ślady dawnych fortyfikacji obronnych, pozostałości wału i kamiennego muru.
Stwórz łatwo własną witrynę internetową z Webador