Pierwszy, drewniany kościół zbudowano w Bralinie na przełomie XII i XIII wieku. Ówczesna świątynia nosiła wezwanie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny - wezwanie św. Anny kościół otrzymał w roku 1790. Warto nadmienić, iż wezwanie Narodzenia NMP nosi obecnie, niewątpliwie również wart nawiedzenia, drewniany kościół odpustowy na pobliskim Pólku, w którym znajduje się słynny gotycki tryptyk z wizerunkiem św. Anny.
Świątynia przeszła w drugiej połowie XVI wieku w ręce innowierców - protestanci mieli nad nią pieczę do roku 1637. Budynek uległ zniszczeniu w 1627 i w tymże czasie, a być może nawet nieco wcześniej, wzniesiono nowy, murowany budynek. Z okresu budowy pochodzą dębowe, okute żelazem i miedzią drzwi, na których umieszczono datę 1627. Może to potwierdzać czas wzniesienia kościoła, niemniej eksperci sugerują, iż użyte do budowy cegły wskazują jednak na jego wcześniejsze datowanie. Pobudowany w stylu gotyckim kościół był jednak zdecydowanie mniejszy od obecnie znanej nam świątyni, stanowiło go bowiem jedynie dzisiejsze prezbiterium.
Skromna pod względem gabarytów świątynia służyła lokalnej społeczności przez ponad dwa stulecia, aż do pierwszej połowy XIX wieku, kiedy to przestała mieścić rosnącą liczbę wiernych. Potrzeba powiększenia kościoła zaowocowała dobudowaniem do istniejącego gmachu w 1840 roku podwyższonej nawy i czworobocznej wieży, nakrytej barokowym hełmem z latarnią zakończoną kulą. Do nakrytej dwuspadowym dachem nawy dostawiona została natomiast kruchta. Od strony północnej dodano zakrystię. W tym samym roku świątynia została także konsekrowana. W 1881 roku wieża wzbogaciła się o zegar, który był darem od parafian.
Wnętrze bralińskiej fary zachowało unikalny układ, w którym wyraźnie dostrzec można poszczególne fazy budowy świątyni. Prezbiterium kościoła, będące jego najstarszą, gotycką częścią, zostało zamknięte wielobocznie i do dnia dzisiejszego można podziwiać w nim oryginalne, trójprzęsłowe sklepienie krzyżowo-żebrowe. Przylegająca do prezbiterium zakrystia nakryta została surowym sklepieniem kolebkowym, natomiast nawę nakrywa płaski strop z fasetą (czyli dekoracyjnym, ukośnym przejściem między ścianą a sufitem).
Dodaj komentarz
Komentarze